H I S T O R I A G L O B A L N E J G R U P Y F I N A N S O W E J

Po zawarciu Angielsko-Francuskiej Umowy o Wolnym Handlu w 1860 r. CNEP był pierw- szym francuskim bankiem, który zbudował międzynarodową sieć finansującą handel zagraniczny. W 1860 r. otwarto w Szanghaju oraz w Indiach oddziały finansujące import bawełny do Francji. Kolejne oddziały otwierano w Australii w 1881 r. (w odpowiedzi na popyt przemysłu wełnianego na północy Francji) oraz w Mazamet we Francji południowej.

W tym czasie sektor bankowy pozostawał wciąż branżą wrażliwą na liczne kryzysy. CNEP odczuł to na własnej skórze, przechodząc poważny kryzys w 1889 r. Bank został niezwłocznie powołany na nowo i rozpoczął działalność pod rozważnym kierownictwem Alexisa Rostanda. Silna kultura ryzyka, którą wdrożył on w tym czasie, przetrwała w banku aż do dziś.

W latach 1870 1914 Francja miała nadwyżki oszczędności, a Paryż rywalizował z Lon- dynem o tytuł finansowego centrum Europy. CNEP zbudował na rynkach finansowych reputację w obszarze zarządzania i plasowania obligacji skarbowych oraz obligacji przedsiębiorstw, a także emitowania akcji i udziałów przedsiębiorstw.

W konsorcjach banków tworzonych na potrzeby zebrania kapitału na finansowanie więk- szych projektów CNEP często współpracował z dużym francuskim bankiem handlowym Banque de Paris et des Pays-Bas (Bank Parysko-Holenderski), znanym także pod skróconą nazwą Paribas. Ciekawym zrządzeniem losu w 1899 r. oba domy finansowe wraz z belgij- skim bankiem Société Générale de Belgique (który później dołączył do Grupy BNP Paribas pod nazwą Fortis) wspólnie uczestniczyły w projekcie finansowania budowy linii kole- jowej o długości ponad 1200 km pomiędzy Pekinem a dzisiejszym Hankou.

Paribas bank o silnych europejskich fundamentach

Bank Paribas został utworzony w 1872 r. w drodze połączenia Banku Paryskiego (Banque de Paris) z międzynarodowym domem finansowym, który od samego początku funk- cjonował w Holandii, Belgii, Szwajcarii i Francji. Kierownictwo tego banku obejmowało szereg znanych bankierów francuskich, jak Adrien Delahante czy Alphonse Pinard, a także członków niemieckiej rodziny Bischoffsheimów oraz Hentschów ze Szwajcarii. Był to bank o wyjątkowo europejskim charakterze, dziedziczący tradycje starych rodzin bankowych i uczestniczący w dużych transakcjach wymagających wysokich kwalifikacji technicz- nych. Bankierzy ci rozpoczęli współpracę, pragnąc stworzyć silną instytucję finansową zdolną do konkurowania z Rotszyldami przy organizacji drugiej emisji krajowego Kredytu Wyzwolenia publicznej subskrypcji, której celem było opłacenie kontrybucji nałożonej na Francję po porażce w wojnie francusko-pruskiej.

W przeciwieństwie do CNEP bank Paribas nie miał sieci oddziałów i prowadził działalność poprzez cztery biura we Francji, Belgii, Holandii i Szwajcarii opierając ją na aliansach i na sieci banków stowarzyszonych oraz spółkach, które pomógł utworzyć. Dzięki stop- niowemu budowaniu swoich aktywów na początku XX w. Paribas stał się największym bankiem handlowym we Francji.

23