W OKRESIE MIĘDZYWOJENNYM

ustalić na poziomie miliarda marek polskich, ale bank BBE, który przystąpił do rozmów z zamiarem zainwestowania 300 mln, nie chciał ze swojej strony przekroczyć kwoty 500 mln marek polskich. Zaproponowano wówczas ustalenie kapitału zakładowego na kwotę miliarda, z czego połowa miała być umorzona z chwila ukonstytuowania się spółki, oraz ustalenie wartości nominalnej emitowanych akcji na 10 tys. marek polskich.

Na początku marca 1923 r. w celu uzyskania decyzji w sprawie udzielenia licencji ban- kowej WBV i BBE nawiązały współpracę z Bankiem Handlowym w Bazylei w ramach pro- jektu otwarcia nowego banku. Szacowano bowiem, że udział w przedsięwzięciu instytucji szwajcarskiej spowodowałby spojrzenie na projekt łaskawszym okiem. 10 marca 1923 r. Oskar Pollak (z WBV) mógł wreszcie poinformować BBE, że polskie Ministerstwo Handlu podpisało właśnie licencję bankową dla tworzonej spółki.

Zgromadzenie założycielskie Powszechnego Banku Związkowego w Polsce odbyło się w Krakowie 30 czerwca 1923 r. Dodatkowo do polskiej nazwy spółki bank przyjął nazwę francuską Société Générale de Banque en Pologne (SGBP) oraz nazwę niemiecką Allgeme- iner Polnischer Bankverein. Pierwotnie akcjonariuszami SGBP były banki: BBE z 25% kapi- tału, WBV z pakietem 45% akcji, Bank Handlowy w Bazylei z pakietem 5% akcji oraz różni polscy akcjonariusze w pozostałej części (25%). Kapitał zakładowy ustalono na miliard marek polskich. Utworzono dwa rodzaje akcji: akcje A (zwykłe) oraz B (z prawem wielo- krotnego głosu). Te pierwsze były przeznaczone do sprzedaży nabywcom w Polsce, a te drugie zarezerwowano dla banków założycieli, aby im umożliwić zachowanie kontroli w banku nawet po publicznej sprzedaży akcji zwykłych.

Stanowisko prezesa banku powierzono Władysławowi Stesłowiczowi9. W porozumieniu z nim ukonstytuowano lokalną dyrekcję z Wacławem Fajansem na czele tym samym, który negocjował z kierownictwem WBV i BBE statut nowego banku.

Siedzibą prawną spółki został Kraków, ale ze względu na porządek narodowy oddzia- łami we wschodniej Galicji zarządzało biuro we Lwowie. Wacławowi Fajansowi powierzono otwarcie biura w Warszawie. Ta część Polski, która przed wojną należała do Rosji, dyspo- nowała dobrze rozwiniętym przemysłem (metalurgicznym, chemicznym, włókienniczym, cukrowym). Założenie biura nowego banku w Warszawie, mieście z dwoma milionami mieszkańców, wydawało się niezbędne z bankowego punktu widzenia. Powstanie takiego biura stało się faktem w listopadzie 1923 r. Spółka dysponowała od tej pory trzema głów- nymi biurami (w Warszawie, Krakowie i we Lwowie) oraz sześcioma oddziałami.

9. Władysław Stesłowicz (1867 1940), wiceminister poczty i telegrafu w rządzie Wincentego Witosa (1920 1921), wpływowy polityk i sekretarz generalny Izby Handlowej we Lwowie.

61