W O K R E S I E M I Ę D Z Y W O J E N N Y M

w posiadanie akcji SGBP w 10%. W 1930 r. kapitał banku należał do: WBV (39,6%), BBE (26,7%), Banku Handlowego w Bazylei (11%), Böhmische Union-Bank (10%) i polskich akcjo- nariuszy (12,7%).

W kwietniu 1927 r. SGBP i Bank Francusko-Polski uczestniczyły w stabilizacji polskiej waluty (przy kursie wymiany na poziomie 9 zł za dolara) poprzez subskrybowanie pożyczki wyemitowanej przez Rzeczpospolitą w wysokości 70 mln dolarów.

Kryzys SGBP w latach 30. XX w.

Pomimo rozkwitu, jakiego Polska doświadczyła w latach 1925 1928, młoda gospodarka kraju okazała się szczególnie wrażliwa na recesję. Na początku 1929 r. załamanie się cen zbóż (spadek o 25 do 40%) zadało bolesny cios sile nabywczej Polaków. Jednak na tym etapie przemysł rozwijał się jeszcze względnie pomyślnie, a nawet wykazywał wysoką dynamikę eksportu.

W listopadzie 1929 r. Richard Fanta, członek zarządu SGBP w Wiedniu, sygnalizował, że zaczęły krążyć pogłoski na temat kondycji finansowej banku WBV. Wkrótce ucichły, jednak miały swoje reperkusje w Polsce: w oddziale SGBP we Lwowie odnotowano znaczne wypłaty środków i w ciągu kilku tygodni dokonano wypłat na kwotę o wartości odpo- wiadającej 500 tys. dolarów. Singer, dyrektor oddziału we Lwowie, sygnalizował, że te wypłaty miały miejsce, kiedy krążyła pogłoska o wycofaniu się banku BBE z akcjonariatu SGBP!

Pomimo tych wczesnych znaków ostrzegawczych bank SGBP wypłacił dywidendę w wyso- kości 8% za rok obrotowy 1929. Sytuacja pogorszyła się w 1930 r. wraz ze znacznym ograniczeniem rynku walutowego. W tych warunkach bank SGBP stosował coraz bardziej konserwatywną politykę kredytową. Na koniec 1930 r. zyski sięgały 750 tys. złotych. Bank mógł jeszcze wypłacić dywidendę w wysokości 6%.

W 1930 r. siedzibę i miejsce zarządu banku przeniesiono do Warszawy. Biuro w Krakowie zdegradowano do roli zwykłego oddziału.

Dopiero latem 1931 r. kryzys naprawdę uderzył w bank. W sprawozdaniu miesięcznym za lipiec 1931 r., dotyczącym sytuacji gospodarczej w Polsce, SGBP przywołuje wpływ, jaki miało na sytuację polskiego sektora finansowego zaprzestanie wypłat z Oesterreichische Credit-Anstalt w Wiedniu i Darmstädter und Nationalbank. Na pewien czas zamknięto oddziały banków niemieckich na Górnym Śląsku. Lokaty banków polskich spadły z 850 do 650 mln zł. Wielkość polskiego handlu zagranicznego spadła z 4,7 mld zł do 3,3 mld zł.

W SGBP wartość lokat terminowych i rachunków bieżących od początku maja do końca sierpnia 1931 r. obniżyła się z 61 do 39 mln zł. Te wypłaty lokat postawiły SGBP w kry- tycznej sytuacji tym bardziej krytycznej, że duże zaliczki i kredyty bankowe, przyznane

69