W OKRESIE MIĘDZYWOJENNYM

Jakkolwiek by na to patrzeć, bank stanął wobec kolejnych strat, które pochłonęły i prze- wyższyły kapitał i specjalne rezerwy z umorzenia wierzytelności pochodzące z poprzed- nich programów uzdrawiających 14. W czerwcu 1936 r. wielkość niezbędnych rezerw na należności nieściągalne szacowano na kwotę 12 mln, z czego 7,6 mln to kwota, na którą dopiero należało założyć rezerwy!

Pomimo poniesionych strat odrzucono możliwość postawienia banku SGBP w stan upa- dłości. Istniały obawy, że mogłoby to spowodować run na lokaty, których bank nie byłby w stanie wypłacić mimo wsparcia banku centralnego, który nigdy nie udzielił szerokiej pomocy . Poza tym upadłość niepotrzebnie poświęciłaby aktywa i banki wierzyciele nie odniosłyby z tego żadnej korzyści . Uwagę skierowano wówczas na rozwiązanie, które nie wymagałoby nowego dostarczenia środków ze strony banków akcjonariuszy.

W sierpniu 1936 r. przedstawiciele SGBP, BBE i Creditanstalt-Bankverein opracowali plan polegający na tym, aby banki patronackie, które są jednocześnie głównymi wierzycie- lami, zrzekły się swoich akcji, a następnie odtworzyły kapitał, obejmując akcje, których wcześniej się zrzekły, poprzez zrzeczenie się odpowiedniej części przysługujących im wierzytelności 15. Transakcja zmniejszyłaby więc do bardzo niewielkiego pakietu zaan- gażowanie Creditanstaltbankverein w SGBP: wiedeński bank był wierzycielem na kwotę 1,7 mln zł w stosunku do BSGP, podczas gdy ten ostatni bank był dłużny 13,7 mln zł ban- kowi Société Générale de Belgique.

Tego planu uzdrowienia banku nie można było jednak zrealizować od razu. Operacja uzdrawiania SGBP była bowiem powiązana z restrukturyzacją kopalń w Warszawie, gdzie bank nadal był w znacznym stopniu zaangażowany (udział szacowany na 1,2 mln zł oraz wierzytelności na około 4,5 mln zł). Bank SGBP negocjował z państwem polskim przejęcie kopalń przez państwo. Société Générale de Belgique i Creditanstalt-Bankverein uzależ- niły od tego swój udział w uzdrowieniu SGBP.

W kwietniu 1937 r. podpisano wreszcie protokół przewidujący, że w zamian za umo- rzenie 10,4 mln zł strat poniesionych przez SGBP główni akcjonariusze zrzekną się ogółu swoich wierzytelności wobec polskiego banku. Bank Handlowy w Bazylei po prostu zrzekł się swojego udziału. Po zakończeniu transakcji prawie cały kapitał banku SGBP (76 448 z 80 000 akcji) był skoncentrowany w rękach Société Générale de Belgique i Creditan- stalt-Bankverein. Bank Société Générale de Belgique, który dokonał największego wysiłku finansowego, posiadał od tamtej chwili 85% kapitału SGBP.

Mając na względzie swój istotny udział w kapitale akcyjnym, od tej pory bank SGB cał- kowicie przejął reorganizację techniczną polskiego banku i bezpośrednią kontrolę nad

14. AGR II, BBE, n° 81-82, Notatka dotycząca uzdrowienia sytuacji Société Générale de Banque en Pologne, wrzesień 1936 r.

15. Ibidem.

73