W OKRESIE MIĘDZYWOJENNYM

rosyjskiego, ale kontrolowana przez niemieckie i szwajcarskie grupy kapitałowe. Po wojnie polski rząd obłożył elektrownię w Łodzi sekwestrem z uwagi na to, że większość kapitału akcyjnego Spółki Oświetlenia Elektrycznego z Roku 1886 znajdowała się w rękach niemieckich. W 1922 r. Société Générale de Belgique oraz Traction et Électricité porozumiały się z dwiema francuskimi grupami kapitałowymi Société Lyonnaise des Eaux et de l Éclairage oraz Compagnie Française des procédés Thomson-Houston w celu zaproponowania komisji do spraw reparacji wojennych zakupu niemieckiego udziału w Spółce Oświetlenia Elektrycznego z Roku 1886. Zgodnie z traktatem wersalskim wszystkie niemieckie udziały w spółkach, prowadzących działalność poza terytorium Niemiec, przekazano komisji do spraw reparacji wojennych, która następnie sprzedawała je grupom kapitałowym z krajów sprzymierzonych. Oferta grupy Société Générale de Belgique została przyjęta i w następstwie tej transakcji zwolniono polski sekwestr. 23 października 1925 r. spółka Traction et Électricité i współpracujące z nią grupy kapitałowe utworzyły Spółkę Elektryczną w Łodzi o skróconej nazwie Lotesa. Cały majątek dawnej łódzkiej spółki przeniesiono do tej nowej spółki prawa polskiego. Otrzymała ona od rządu w Warszawie nową koncesję na 40 lat na produkcję i dystrybucję energii elektrycznej w Łodzi. Miasto otrzymało 20% kapitału spółki.

Lotesa dobrze się rozwijała: w latach 1925 1938 moc produkcyjna maszyn w elektrowni zwiększyła się z 29 do 100 MW, liczba klientów z 26 000 do 131 000, produkcja wzrosła z 41 000 do 174 000 MWh, a długość sieci dystrybucyjnej z 292 do 1860 km.

Z kolei holding Electrobel, założony w 1895 r. przez Paribas i Banque de Bruxelles, utwo- rzył w 1904 r. spółkę Tramwaje i Elektryczność Rosji (Tramways et Électricité en Russie) prowadzącą działalność w imperium carskim. Spółka ta kupiła lub założyła przed 1914 r. trzy przedsiębiorstwa w Polsce rosyjskiej: zakład elektryczny w Radomiu, elektrownię w Częstochowie i zakład elektryczny w Białymstoku. Jednak wojna między Rosją bol- szewicką a Polską w latach 1919 1920 zmieniła sytuację. Aby kontynuować działalność w Polsce, Electrobel utworzył w 1923 r. nową spółkę zależną Przedsiębiorstwo Zakładów Elektrycznych w Polsce (Société d Entreprises Électriques en Pologne), znane jako Elec- tropol. Ta spółka prawa belgijskiego kupiła od Tramwajów i Elektryczności Rosji trzy elek- trownie w Polsce, aby ułatwić relacje między prowadzącymi tam działalność Belgami a polskimi władzami.

Po 1923 r. Electropol stopniowo rozszerzał swoją działalność w Polsce. W 1926 r. spółka kupiła inne elektrownie i utworzyła cztery spółki, które eksploatowały te elektrownie: zakład elektryczny w Kielcach, zakład elektryczny w Piotrkowie z koncesją na działalność w Piotrkowie i Tomaszowie, zakład elektryfikacji regionu częstochowsko-piotrkowskiego oraz zakład elektryczny regionu częstochowskiego.

Podczas reorganizacji struktury kapitałowej spółki Electrobel w 1929 r. akcje udostęp- niono firmom Société Générale de Belgique i Sofina. Electrobel posiadał wtedy 36 000 z 160 000 akcji spółki Electropol, która nadal się rozwijała. W 1938 r. siedem jej spółek zależnych obsługiwało około 570 tys. mieszkańców. W ciągu 15 lat liczba pozyskanych

79