W listopadzie 1947 r. zawarto protokół porozumienia, na mocy którego polski rząd zobo- wiązywał się do odszkodowania w naturze dla właścicieli znacjonalizowanego majątku poprzez dostawy 3,8 mln ton węgla w okresie 15 lat począwszy od 1951 r. Porozu- mienie ratyfikowano w marcu 1948 r.

W zakresie majątku belgijskiego w styczniu 1948 r. podpisano pierwszy protokół poro- zumienia, które przewidywało przekazanie przez Polskę odszkodowania ryczałtowego w wysokości 2 mld franków belgijskich w postaci 4,6 mln ton węgla dostarczanych w okresie 15 lat. Jednak kilka miesięcy później ratyfikacja porozumienia nie doszła do skutku: belgijska produkcja węgla znacznie przewyższała już wtedy poziom, jaki rynek mógł wchłonąć, a prasa belgijska oburzała się wobec perspektywy zalewu kraju pol- skim węglem. Po długich perypetiach w grudniu 1962 r. Polska i Belgia podpisały umowę dwustronną ratyfikowaną w 1963 r. i przełożoną na ustawę w 1966 r. Odszkodowanie przypadające do zapłaty przez Polskę zostało zmniejszone do kwoty 600 mln franków belgijskich, płatnej w rocznych ratach stanowiących pewien odsetek polskiego eksportu do Belgii.

Jean-Louis Moreau René Brion

Geoffroy de Lassus